13:00 – Vandaag werd ik teruggebeld door een HR-medewerker naar aanleiding van een sollicitatie die ik gisteren had gedaan als operationeel teamleider. Ik ben al sinds september 2023 op zoek naar een nieuwe baan met wat meer uitdaging, maar door mijn zelfsabotage (‘ik kan het niet’, ‘het lukt mij nooit’, ‘voldoet niet aan mijn voorwaarden’, etc.) werk ik nog steeds als logistiek medewerker in Amsterdam Osdorp (al sinds april 2023 toen ik in Amsterdam ben komen wonen).
Ik merk dat ik een flinke stressreactie heb sinds het gesprek met de HR-medewerker. Ik maak zo verschrikkelijk druk over het salaris (krijg ik wel genoeg? ga ik er überhaupt wel op vooruit na vermindering huur- en zorgtoeslag? hoeveel zorg- en huurtoeslag moet ik terugbetalen over eerste maanden van 2024?) en of ik het aantal uren wel aankan (32 uur). Als ik heel eerlijk ben, dan geloof ik dat het mij allemaal teveel is en dat ik het niet aankan: 32 uur werken, sociale contacten, huishouden doen, deelnemen aan mannengroep, klussen aan appartement en ondertussen ook nog zelfonderzoek doen. Ik merk dat drie tot vier dagen werken in Amsterdam Osdorp al een flinke aanslag is op mijn fysieke lichaam. En dan zou ik nu juist nog meer gaan werken (reistijd neemt overigens wel flink af).
Ik merk ook dat ik weer in een flinke zelfhaat-reflex zit. En dat ik zo verschrikkelijk aan mijzelf en mijn kunnen twijfel. Tegelijkertijd leg ik mijzelf druk op met wat ik allemaal moet doen (zie vorige alinea), terwijl ik regelmatig het gevoel heb dat het al teveel is. Natuurlijk niet als ik goed in mijn vel zit, maar wel als ik flinke interne zelfhaat- en stressreacties ervaar. Dan ben ik helemaal van slag en kan ik moeilijk functioneren (flinke zelfsabotage).
Angst om te falen
Dit is wel iets wat ik even uit moet werken komende dagen. Ik heb het gevoel dat er een diepe angst om te falen/angst om mijzelf te zijn onder de zelfhaat, stress en zelfsabotage zit. Wat zich o.a. uit via de ‘primaire afweer’ ‘ik ben het niet waard’ en ‘ik kan het niet’. Ook heb ik verwachtingen, leg ik mijzelf flink wat druk op en geloof ik in ‘zou moeten, omdat…’, waardoor ik al flink stress ervaar nog voordat ik een eerste sollicitatiegesprek heb gehad. En ik maak me gewoon erg druk over de onzekerheden van een nieuwe baan waar ik controle over probeer te krijgen.
Door al die afweren kan ik niet goed voelen waar ik nu eigenlijk behoefte aan heb qua hoeveelheid werkuren en werktijden (wat is goed voor mij?). En hoeveel salaris ik eigenlijk graag wil zonder dat ik mijn eigenwaarde er vanaf laat hangen. Interessante materie waar ik de komende dagen echt even goed naar wil kijken. ~ lzv