Ik ben verslaafd aan slachtofferschap en ik sta daar machteloos tegenover

Leestijd: < 1 minuut

22:00 -Ik ben verslaafd aan slachtofferschap. Ik ben verslaafd aan het gevoel van slachtofferschap. Ik ben verslaafd aan het idee van slachtofferschap. Ik ben verslaafd aan de ‘primaire afweren’ die horen bij slachtofferschap. Ik ben verslaafd aan het onderdrukken van het angst- en pijnlichaam van slachtofferschap. Ik ben verslaafd aan de denkpatronen die horen bij slachtofferschap. Ik ben verslaafd aan het zelfgevoel dat hoort bij slachtofferschap. Ik ben verslaafd aan het wereldbeeld dat hoort bij slachtofferschap. Ik ben verslaafd aan de ‘zekerheid’ die hoort bij het gevoel en de identiteit van slachtofferschap. Ik ben verslaafd aan de interne controle en afwijzing die hoort bij slachtofferschap.

Ik snap het allemaal zo goed, maar het los niets op. Ik zit vast in een vicieuze cirkel van het probleem én willen oplossen van slachtofferschap.

Ik erken dat ik een probleem heb en dat ik verslaafd ben aan slachtofferschap. En ik erken ook dat ik hier machteloos tegenover sta. Het slachtofferschap is een kracht waar ik niet van kan winnen en ik besef me dat ik het vanuit controle niet kan oplossen. Ik heb de hulp van een hogere Kracht/Macht nodig. En ik heb geen idee hoe ik mij daaraan over dien te geven.

Ik heb gisteren opgeschreven waar ik nog meer aan verslaafd ben:

  • Ik ben verslaafd aan zelfmedelijden.
  • Ik ben verslaafd aan mijzelf verdoven.
  • Ik ben verslaafd aan vluchten voor mijzelf en mijn gevoelens.
  • Ik ben verslaafd aan het onderdrukken van seksuele energie.
  • Ik ben verslaafd aan eten om een goed gevoel te krijgen.
  • Ik ben verslaafd aan denken.

En al deze verslavingen bestaan omdat ik niet wil voelen en de realiteit niet wil accepteren. Wat dat betreft is er fundamenteel niets veranderd ten opzichte van 20 jaar geleden. Dat is de waarheid en realiteit. ~ lzv