Leestijd: 3 minuten

12:00 – Ik heb heel onrustig en slecht geslapen vannacht. Ik voel mij ook heel erg gespannen en ik merk dat ik mijn hoofd oplossing probeer te verzinnen voor de gestreste staat waarin ik mij begeef.

Het begon gisteravond toen ik een afspraak had bij Zoku aan de Weesperstraat in Amsterdam. Eén van de mannen waarmee ik
samenwerk is overduidelijk homo en ik voelde een sterke aantrekkingskracht richting hem. Dat is natuurlijk geen probleem, maar ik probeerde de aantrekkingskracht de kop in te drukken en het niet te laten merken richting hem, waarna ik flink in de problemen kwam.

Tijdens onze ontmoeting voelde ik de stress en lichamelijke spanning al in mijn lichaam opbouwen, waarna ik dat ook weer probeerde op te lossen (lees: te controleren). En het ging van kwaad tot erger. Na onze ontmoeting van 2,5 uur zat ik volledig in mijn hoofd en voelde ik mij heel erg angstig. Ik voelde geen ‘basis’ en ‘fundament’ meer in mijzelf en voelde mij ook niet meer veilig. Ik voelde mij heel erg angstig en ik begon overal gevaar en dreiging te zien.

Ik ben echt zo geschrokken van deze ervaring, omdat ik terugviel in een staat waarin ik mij heel erg  bang en alleen en heel erg angstig en onveilig voelde. En ik begrijp nu hoe dat komt. Door de seksuele aantrekkingskracht niet in mijzelf te accepteren, te voelen en er eventueel naar te handelen, koppel ik mijzelf los van mijn gevoelsleven waardoor ik mij heel erg alleen, angstig, bang en op de vlucht voelde voor de angst in mijzelf. Ik kon mijzelf ook niet meer geruststellen en ‘zakken in mijn lichaam’.

Dus: de belangrijke les is ook hier weer ‘accepteren wat ik voel’.

De homo waar ik mee afgesproken had is een lieve man en is bovendien bezet, maar ik wilde helemaal niets van de aantrekkingskracht in mijzelf toestaan en laten zien. Voordat de aantrekkingskracht verscheen in mijn lichaam, voelde ik mij veilig en ‘stevig’. Toen de hersenen automatisch de aantrekkingskracht in mijzelf gingen verdringen en ontkennen, toen begon de ellende: ik voelde mij alleen, onzeker, onveilig, angstig.

Wat is het risico als ik de aantrekkingskracht in mijzelf accepteer?

Onbewust geloof ik dat het accepteren, voelen en handelen naar aantrekkingskracht bedreigend is.

• Ik geloof dat ik dan weer seksueel misbruikt kan worden.
• Ik geloof dat ik weer vast kan komen te zitten in die situatie.
• Ik geloof dat ik weer in een diep isolement van eenzaamheid en ellende terechtkom.

Ik geloof dus weer in ‘het oude verhaal’ van seksueel misbruik, slachtofferschap en het verliezen van macht en controle over de situatie en mijzelf. Ik geloof dus weer in ‘de slechtheid van het leven’ en de wanhoop die ik ervaren heb in mijn tienerjaren.

Ik kom telkens een stapje dichterbij het loslaten van de controle en het overgeven van mijzelf aan ‘mijzelf als geheel’, maar ik moet wel doorzetten. En gedragspatronen doorbreken in veilige situaties zoals gisteravond, want anders blijf ik geloven en vasthouden aan ‘het oude verhaal’.

De waarheid is…

• ‘Er is geen probleem’
• ‘Ik ben veilig’
• ‘Alles is goed’
• ‘Ik heb geen controle nodig’
• ‘Ik heb niets nodig’

Het gaat om het leren ‘dragen’ van de emoties, gevoelens, spanningen die ik voel. Dat is niet iets wat ik bewust kan doen; ik moet ‘gewoon’ ophouden met vluchten voor mijn emoties en gevoelens en spanningen.

Ophouden met vluchten dus… Ophouden met vluchten voor mijzelf.

Wat is aantrekkingskracht?

Wat mij ook opviel is dat de aantrekkingskracht tussen mij en de andere man simpeler was dan dat ik had gedacht. Of misschien heb ik een verkeerd beeld van aantrekkingskracht (ongetwijfeld), waardoor ik warme gevoelens als aantrekkingskracht bestempelde, terwijl dat het eigenlijk niet was in het contact tussen mij en andere mannen/vrouwen. Dit is nog wel vaag voor mij merk ik… ~ lzv