14:00 – Ik voelde mij emotioneel heel erg alleen toen ik elf jaar was. Ik voelde mij heel erg eenzaam aan het begin van de middelbare school. Ik kon moeilijk met de verandering van het verlies van mijn vertrouwende omgeving van de basisschool omgaan. Ik had moeite met aanpassen aan de nieuwe omgeving van de middelbare school en de nieuwe mensen die daarbij horen; ik was daar helemaal alleen zonder dat ik iemand kende van de basisschool.
Mijn hele basisgevoel van veiligheid die ik ontleende aan vriendjes en vertrouwde omgeving viel in één keer weg. Dat was een grote schok waar ik als 11-jarige niet goed mee om wist te gaan.
Ik ontleen mijn basisgevoel van veiligheid aan de zekerheid van dezelfde mensen en omgeving. Dit betekent dat ik mij voor mijn twaalfde jaar intern al niet veilig voelde ongeacht de mensen en omstandigheden waarin ik mij bevond.
Nieuwe mensen en een nieuwe omgeving waren onveilig voor mij, omdat ik angst voelde of ze mij wel gingen accepteren → angst voor afwijzing. En ik voelde de angst om verlaten te worden en dus stelde ik mij niet open en wilde ik me niet hechten aan nieuwe mensen.
Angst is verkwikkend en verlammend. Via de diepe vriendschap met J. – die mij later seksueel misbruikte – voelde ik weer vertrouwen in mijzelf en het leven. Ik voelde mij weer emotioneel veilig en beschermd tegen de angst voor de dood in J’s masculiene energie. Masculiene energie associeer ik met warmte en emotionele veiligheid.
Vader weg, basisschoolvrienden weg, vertrouwde basisschoolomgeving weg → confrontatie met angst voor de dood in mijzelf. J. beschermde mij tegen de angst om er niet meer te zijn → angst voor de dood. Hoe deed hij dat? Een goed gevoel bij mij creëren door mij op een voetstuk te plaatsen en voor mij de illusie te creëren én tye bevestigen dat ik als 13-jarige 100% emotioneel veilig bij hem was. Het tegendeel – dat zou later blijken – was eerder waar. Het seksueel misbruik stond op het punt van beginnen. ~ lzv