20:30 – Ik vind het moeilijk om te voelen en de identificatie met het ego / het denken los te laten. Dat ik daardoor ook nog extra spanning en stress ervaar, daar word ik nog gefrustreerder en bozer van → dat gevoel, de spanning en de gevolgen moet weg, wat natuurlijk een vicieuze cirkel is.
De laatste tijd identificeer ik mij regelmatig met het ego en raak ik gefrustreerd, omdat ik dan niet uit de vicieuze cirkel kan komen. Ik ervaar mijzelf dan als ego en zie duidelijk dat het ego zichzelf pijn doet, saboteert, afwijst en zelfdestructief is. Het blijft zichzelf steken, mishandelen, slaan, schoppen, bevechten, bestrijden, omdat het simpelweg niet anders kan. Dat is de aard van het ego.
Uiteindelijk is identificatie met het ego een keuze. Uiteindelijk is de waarheid realiseren een keuze. Uiteindelijk is Verlichting een keuze.
Het ego is en blijft een illusie. En dat zal het altijd zijn. Het heeft mij nodig om te kunnen bestaan. Zonder identificatie is het ego niet levensvatbaar. En kan het op lange termijn niet overleven.
De dood van het ego lijkt vanuit mijn huidige perspectief heel erg heftig en betekenisvol. Aan de andere kant van de poort stelt het niets voor, omdat het ego nooit enige basis heeft gehad in de realiteit. Het ego is niet een levend, bestaand iets. Het is en blijft een psychologisch mechanisme dat afwijst en gelooft dat het het middelpunt is van een bestaande betekenisvolle wereld vol met drama en lijden.
Ik heb er al lange tijd genoeg van en probeer nu op een zachte wijze de interne realiteit te leren accepteren. En op deze manier vooruitgang te boeken. En de eerste tekenen zijn veelbelovend. ~ lzv