22:00 – Ik ervaar veel interne spanning en stress. En ik heb de neiging om die spanning en stress op mijzelf te betrekken en te geloven dat ik de reden/oorzaak ben. Even een aantal dingen uitwerken en met ‘het nieuwe denken’ bekijken.
- ‘Ik geloof dat ik de reden/oorzaak van de spanning en stress in mijn buik ben’ → ik betrek de afweer van het ego op mijzelf → ik geef mijzelf ervan de schuld → ‘primaire afweer’.
- ‘Ik geloof dat ik niet los kan komen van de spanning en stress in mijn buik’ → ‘primaire afweer’ + ‘valse hoop’-afweer.
- ‘Ik geloof dat de spanning bepaalt hoe ik mij voel’ → de spanning als gevolg van ego-afweer bepaalt inderdaad sterk hoe ik mij voel → ik heb geen controle over de afweren van het ego + ik probeer stiekem te controleren hoe ik mij voel → ‘primaire afweer’ + ‘valse hoop’-afweer.
- ‘Ik geloof dat de spanning bepaalt wat ik wel of niet kan; mijn gedrag en mijn leven worden erdoor bepaald’ → ik ervaar flink wat nadelen als gevolg van de ego-afweren en de fysieke stress en spanning → ik heb hier geen controle over en ik vergeef mijn oude zelf hiervoor.
- ‘Ik geloof dat de spanning mij beschermt tegen voelen’ → door de spanning ervaar ik intern een flinke energetische blokkade, waardoor ik niet kan voelen → ik ben hier niet de reden/oorzaak van en kan hier niets aan doen. Ik vergeef mijn oude zelf hiervoor.
“Wat levert het intern afwijzen van het energetisch lichaam het ego op?”
Spanning en stress als gevolg van afwijzen energiestromen is / geeft:
- Bekend.
- Zekerheid (schijn).
- Gevoel van controle (schijn).
- Vertrouwd gevoel.
- Bescherming tegen voelen van angsten en pijn.
- Bescherming tegen voelen van schuld, schaamte, waardeloosheid, woede (= afweer tegen angsten → afweer tegen de dood).
Het ego kent betekenis toe aan het energetisch lichaam en aan de afwijzing ervan. De interne ervaring van spanning en stress heeft niets met ‘mij als geheel’ te maken. Wat ik ervaar is het emotionele verleden, of beter gezegd: de afwijzing van het emotionele verleden inclusief de onderliggende angsten. Kan ik er iets aan doen? Nee, ik heb er geen controle over en ik vergeef mijn oude zelf voor het creëren van de weerstanden, spanning, stress en pijn.
“Hoe kent het ego betekenis toe aan het (afwijzen van het) energetisch lichaam?”
- Het ego gelooft dat het zichzelf afwijst en dat de spanning en stress het resultaat ervan is.
- Het ego gelooft dat het afwijzen van het energetisch lichaam hem beschermt tegen een verwond deel van zichzelf.
- Het ego geeft zichzelf de schuld van de zelfafwijzing en probeert het op te losssen → ‘primaire afweer’ + ‘valse hoop’-afweer.
- Het ego gelooft in verdringing en ontkenning en dat het zich ergens bewust van moet worden (nieuw inzicht verwerven) → ‘valse hoop’-afweer → ‘er is niets’ en ik hoef alleen maar hiernu te voelen.
Nog een paar overtuigingen en gedachten:
- ‘Ik heb de neiging om intern te gaan zoeken met een innerlijke stem als leiding’ → ‘valse hoop’-afweer.
- ‘Ik zoek een inzicht en emotionele acceptatie van oude pijn’ → ‘valse hoop’-afweer. Ik ben nergens verantwoordelijk voor en ik heb er geen schuld aan. Het ego is hier verantwoordelijk voor en die vergeef ik bij deze.
- ‘Om het angst- en pijnlichaam los te laten moet ik…’ → ‘valse hoop’-afweer.
- ‘Ik geloof dat ik het energetisch lichaam, de interne spanning en pijn ben’ → ik kan het oplossen als ik maar… → ‘valse hoop’-afweer.
Ik ben niet het ego en ik ben ook niet verantwoordelijk voor de interne spanning en stress die ik ervaar. Ik kan er zelfs helemaal niets aan doen.
Verlichting is radicaal. Acceptatie is radicaal. Radicaal als in dit is wat het is. En er bestaat geen mogelijkheid om het te veranderen, te verbeteren, op te lossen, ervan te vluchten, het te transformeren, etc. Radicale acceptatie betekent aanvaarden dat er geen andere mogelijkheid (lees: realiteit) bestaat dan hiernu. En om mij daaraan over te geven is lastig, vooral omdat ik intern veel stress en spanning heb. En dat is ‘het nieuwe denken’ waarbij ik niets probeer op te lossen, maar dat wat het is onvoorwaardelijk accepteer. ~ lzv