21:00 – Ik merk dat ik intern de controle blijf vasthouden. Ik ervaar dat ik vanbinnen niet wil loslaten. Ik wil het ego niet loslaten. Ik wil het denken niet loslaten. Ik wil het verleden niet loslaten. Ik wil niet loslaten. Ik wil niet leven zonder bescherming van het ego. Ik wil niet leven zonder de bescherming van het denken. Ik geloof dat ik mijzelf moet beschermen, maar waartegen? Tegen andere mensen? Tegen het leven zelf?
Overgave aan Gods gratie
Ik geloof dat er een reden/oorzaak is voor de spanning en pijn die ik voel in mijn buik. En dat als ik het juiste inzicht opdoe of de juiste overtuiging doorzie, dat de spanning en pijn dan wegvallen. Ik vind het moeilijk om te zien en te accepteren dat het ego zelf de reden/oorzaak van de spanning en de pijn is. En dat het zoeken en proberen op te lossen ervan de spanning en pijn in stand houdt en verergert.
Ik vind het moeilijk om de interne controle los te laten en mij over te geven aan Gods gratie (genade).
Het is moeilijk om fysieke pijn en spanning te accepteren, omdat het proberen op te lossen en weg te drukken en te veranderen mij interne controle geeft. En betekenis als een man die een zwaar leven leidt en slachtoffer is van de dingen die hem zijn overkomen en aangedaan in zijn jeugd. Het is moeilijk om die interne strijd te staken. Om mijn verbetenheid te staken. Om mijn zelfhaat en zelfveroordeling op te geven, die ik nog steeds (onbewust) gebruik om iemand anders te zijn. Om een persona of masker te zijn. Om iets te zijn wat een illusie is en mij lijkt te beschermen tegen mogelijke gevaren van het leven.
Ik zoek verlossing
Ik zoek verlossing God. Ik zoek verlossing van de zwaarte van het verleden dat ik nog steeds met mij meedraag. Ik zoek verlossing van mijn interne controle. Ik zoek verlossing van mijn innerlijke strijd met mijzelf. Ik zoek verlossing van mijn zonden God. Ik zoek de verlossing van het feit dat ik besta. En daarvoor heb ik uw hulp nodig God. De innerlijke pijn en verscheuring is te groot om het zelf op te lossen. Ik smeek u God, help mij. Verlos mij van mijn demonen op barmhartige wijze. Verlos mij van mijn zonden en schenk mij uw Koninkrijk.
Ik zoek een weg, maar ik kan hem niet vinden. Ik zoek innerlijke rust, maar ik lijk niet in staat te zijn om de innerlijke spanning, pijn, stress en controle te willen loslaten.
De waarheid is nooit verloren gegaan. Innerlijke rust en vrede zijn nooit verloren gegaan. Acceptatie is nooit verloren gegaan.
Er is niets mis met mij. Maar ik lijd… En dat weegt zwaar op mij na 20 jaar dragen. Het dragen van spanning, stress en pijn is zwaar. Het is intens. Het is vermoeiend. En ik heb hulp nodig van iets groters dan ikzelf.
Korte reminders
- Alle gedachten zijn afweer/illusies.
- Alle afweer is terug te leiden tot de angst voor de dood.
- Het ego houdt vast aan zichzelf; de waarheid is dat ‘ik als geheel’ vrij en onbelast ben.
- Ik kan het niet alleen à is dat waar? Nee, ervaringen kunnen lastig zijn, maar ik kan ervaringen alleen aan. Ik weet dat ervaringen tijdelijk zijn en dat ik altijd een keuze heb.
- Zekerheid en veiligheid bestaan alleen in het dualistische universum van het ego/het denken. Het streven naar zekerheid en veiligheid creëert en versterkt de ervaring van onzekerheid en onveiligheid hiernu. Het leven is onveilig en onzeker; er kan ieder moment van alles gebeuren en de dood ligt altijd op de loer. In theorie kan ik ieder moment sterven hiernu. Dat is de realiteit.
~ lzv