19:30 – Ik zit volledig in de afweer en ervaar veel stress, spanning en fysieke pijn. Ik heb nog één grote schaduw waar ik al decennia lang mee aan het worstelen ben, en dat is mijn seksschaduw. Een schaduw is een deel van mijzelf dat ik verdring, verberg en/of ontken. Ik ben doodsbang om de controle over mijn seksuele energieën los te laten. In dit bericht ga ik tot de kern komen, want dit kan echt zo niet langer.
Ik merk dat ik moeite heb om helder te denken. En ik moet mijzelf er constant aan herinneren om mij niet te focussen op de spanning, stress en pijnlijke vlekken op mijn lichaam → focus op de afweren en wat ik geloof (niet op de symptomen).
Het egomechanisme probeert mij te beschermen tegen gevaar. Ik ben vijf jaar seksueel misbruikt door een man en ik ervaar dat ik seksuele energie en aantrekkingskracht tussen mijzelf en anderen blokkeer.
De blokkade van seksualiteit en seksuele energie (= zelfafwijzing) triggert een aantal interne afweren die ik eerst even uitschrijf:
- ‘Ik wil van de interne spanning, stress en pijn af’ → ‘primaire afweer’.
- ‘Ik kan dit niet aan’ → ‘primaire afweer’.
- ‘Dit gaat nooit meer goed komen’ → ‘primaire afweer’.
- ‘Ik blijf geloven dat mannen gevaarlijk zijn’ → ‘valse macht’-afweer.
En dan nu eens kijken waarom het egomechanisme de seksuele energie blokkeert.
- Het egomechanisme blokkeert de seksuele energie omdat het gelooft dat het gevaarlijk is; het probeert de controle te houden.
- Door de seksuele energie te blokkeren kan ik mijn behoeften niet voelen en dus ook niet bevredigen → ik kan niet in situaties met mannen komen die ‘gevaarlijk’ voor mij zijn.
- Het egomechanisme blokkeert seksuele energie en daarmee ook de mogelijkheid om seksuele situaties te komen. Als ik mij open wil stellen voor gaybars of gayfeestjes, dan blokkeert het egomechanisme de seksuele energie door mentaal heel erg op die gelegenheden en feestjes te focussen, zodat het de controle niet verliest (ik kan letterlijk niet voelen waar ik zin in heb en of ik mij aangetrokken tot iemand voel).
- Het ego projecteert de interne misbruiker (voormalige voetbaltrainer) op homomannen en gelooft dat het mij daartegen moet beschermen → ik reageer nog exact hetzelfde op homomannen als op mijn misbruiker → dissociëren.
De waarheid is:
- Er is geen gevaar buiten mijzelf (los van extreme situaties in de homowereld).
- Homomannen kunnen extreem zijn, maar er zijn ook veel lieve mannen in de gemeenschap.
- Ik ben fysiek en emotioneel veilig (ook al voelt het alles behalve dat).
- Er is geen aanwijsbare reden hiernu om de seksuele energie te blijven controleren (ik ben veilig) → ‘angstafweer’.
Ben ik misschien bang dat de angst en pijn naar boven komt als ik de controle over de seksuele energie loslaat? Ben ik bang dat ik geconfronteerd word met de angst en pijn in mijzelf als ik seks heb met een andere man?
Als er geen aanwijsbare reden hiernu in de realiteit bestaat waarom ik de seksuele energie zou moeten blokkeren, dan is het gebaseerd op verdrongen trauma-ervaring die ik naar buiten projecteer, oftewel → ‘angstafweer’ en illusie.
Niet willen loslaten van het interne slachtoffer in mijzelf
Ik ben zo bang om de controle los te laten. Ik ben zo bang om de controle over mijn leven los te laten, ook heb ik zo verschrikkelijk veel spanning, stress en fysieke pijn. Het is echt ongekend.
Ik ben bang om de controle los te laten en intern dood te gaan. Ik ben zo bang voor de onzekerheid van het leven. Ik ben zo bang om weer de macht en controle over mijzelf en mijn leven kwijt te raken (zoals tijdens het seksueel misbruik), terwijl de macht en controle die ik nu ervaar verschrikkelijk veel spanning, stress en pijn met zich meebrengt.
- ‘Dit komt nooit meer goed’ → ‘primaire afweer’.
- ‘Ik ben bang voor mannen’ → ‘angstafweer’.
- ‘Ik moet zoeken naar de reden/oorzaak van de blokkade’ → ‘valse hoop’-afweer.
- ‘Ik moet iets doen’ → ‘valse hoop’-afweer.
- ‘Ik geloof dat ik het niet aankan’ → ‘primaire afweer’.
- ‘Het is zo moeilijk’ → ‘primaire afweer’.
Het intern controleren van het angst- en pijnlichaam creëert veel interne spanning, stress en fysieke pijn. Ik ben doodsbang om de controle te verliezen. Als ik de controle loslaat, dan houdt de spanning, stress en fysieke pijn op. Wat lijkt te beginnen is angst en willekeur, chaos.
Ik controleer al 25 jaar de angst en het pijnlichaam in mijzelf, maar wat heb ik daaraan? De ervaring van illusie van macht en controle. Het verdringen en ontkennen van angst en pijn → vasthouden aan de interne slachtoffer-daderdynamiek → niet willen loslaten van het verleden → het niet willen loslaten van het interne slachtoffer wat ik geloof te zijn (belangrijkste onderdeel van mijn identiteit). ~ lzv