Verslaafd aan het denken en zijn denkprocessen

Leestijd: 2 minuten

17:30 – Vandaag heb ik intern veel onrust en spanning ervaren. Dit zorgde ervoor dat mijn hersenen constant de interne onrust op probeerden te lossen. Het lukte mij niet om de waarheid te zien dat er geen probleem is, ondanks dat ik dat op gevoelsniveau wel ervoer. ‘Ik voel een probleem → er is geen probleem’ is het mantra. Ongelukkig allemaal.

Nieuwe inzichten opdoen is verslavend

Wat mij ook opvalt is dat ik graag naar nieuwe inzichten zoek. Eenzelfde thema vanuit verschillende invalshoeken belichten en onderzoeken. Ik merk dat ik energie krijg van het zoeken naar én het opdoen van nieuwe inzichten en begrip.  Dat geeft me een gevoel van vooruitgang, dat ik goed bezig ben en dat ik mijzelf aan het verbeteren ben.

De waarheid is dat er niets zoiets bestaat als vooruitgang. Vooruitgang bestaat alleen in de tijd waarbij de ene bewustzijnsstaat met de andere door het ego wordt vergeleken (en beoordeeld), en daar positieve (of negatieve) betekenis aan toe wordt gekend. En daarmee dus ook aan de ‘prestaties’ van het ego zelf.

Het ego gelooft dat meer inzicht en begrip zal leiden naar de realisatie van de waarheid → is dat waar? Nee, want waar krijgt het ego meer inzicht in? In zijn eigen duale werkelijkheid die een zelfverzonnen illusie is. Kennis = geloof = illusie. Het beter begrijpen van een illusie leidt tot niets, behalve het in stand houden van de illusie en het ontkennen van de waarheid.

Kan er iets verbeterd worden aan iets (lees: de waarheid) dat absoluut, onveranderlijk, ongedeeld en onbegrensd is? Nee, natuurlijk niet. Om verandering en verbetering te kunnen ervaren moet ik in relativiteit, dualiteit en verandering geloven, oftewel de egostaat. De waarheid is onveranderlijk en onverbeterbaar. Er is niets, dus kan er ook niets veranderd en verbeterd worden. Alleen geloof en illusies kunnen verschijnen, verdwijnen en daarmee veranderen.

Conclusie: het opdoen van nieuwe inzichten en begrip, maar ook oordelen, beoordelen, analyseren en verklaren zijn functies van de hersenen, die mij een goed gevoel geven op mijn spirituele zoektocht. Er zijn natuurlijk (werk)situaties te bedenken waarin deze functies zinvol en effectief zijn, maar als het doelen zijn tijdens zelfonderzoek creëer ik vooral veel goede gevoelens en leiden ze niet naar de waarheid. Ik zou wel durven stellen dat ik verslaafd ben aan deze denkprocessen en daarmee aan het denken. ~ lzv

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *