11:00 – Ik heb heel onrustig geslapen en ik ervaar dat ik in mijn hoofd zit. Wat ik ervaar is dat het cognitieve brein constant de neiging heeft om intern alles te analyseren, te categoriseren, te beoordelen en proberen op te lossen. Het gaat maar door. Zeker als er intern iets nieuws verschijnt nadat ik iets heb losgelaten, is de drang enorm sterk.
Ik merk ook dat ik het moeilijk vind om het intern controleren te laten gaan. Om er niet in mee te gaan, omdat de illusie van hoop en de illusie van een oplossing heel aanlokkelijk is. Dit in tegenstelling tot interne pijn, spanning, stress ervaren en het gevoel te hebben er niets aan te kunnen doen. En de waarheid is: ik kan er ook niets aan doen, behalve bewust zijn en blijven om niet in de afweren van het cognitieve en emotionele brein mee te gaan.
En ik ervaar dus dat ik in mijn hoofd zit. Oftewel, ik identificeer mij sterk met twee functies van het cognitieve brein:
- Waarneming (perceptie): interpreteren van zintuiglijke informatie (zien, horen, voelen) om de wereld in mijzelf én om mij heen te begrijpen.
- Oriëntatie: weten waar ik ben, welke tijd het is en wie ik zelf ben (besef van plaats, tijd en persoon).
Interoceptie is het vermogen om de signalen van binnenuit je eigen lichaam waar te nemen en te interpreteren. Interoceptie wordt naast de vijf klassieke zintuigen (zien, horen, ruiken, proeven, tasten), proprioceptie (houding- en bewegingsgevoel) en evenwicht als achtste zintuig aangeduid.
Ik ervaar een sterke controle van het cognitieve brein om de signalen van binnenuit mijn eigen lichaam waar te nemen en te interpreteren. Alles wordt nauwlettend in de gaten gehouden en bij nieuwe interne ervaringen (ook positieve!) gaan alle alarmbellen af. Dit is duidelijk een kenmerk van een gesensitiseerd zenuwstelsel, wat Maggie Sterling ook regelmatig in haar video op YouTube bespreekt.
Ik geloof dat ik het niet aankan als ik de interne controle over de signalen binnenin mijn lichaam loslaat. Ik geloof dat instort, ik geloof doodga, ik geloof dat ik er nooit meer uitkom. Kortom, ik geloof dat mijn einde nabij is als ik de interne controle loslaat. Ik geloof dat het nooit meer goed komt. Ik geloof dat er nooit een einde aankomt, terwijl dat juist is wat het ego constant creëert door energie te blokkeren, weerstand te bieden en vast te houden aan wat het kent. Ondanks deze wijsheid, heb ik echt gevoel dat ik vastzit in een emotionele put. ~ lzv