14:30 – Gisteren was ik begonnen met het maken van een lijst van alle dingen waar ik intern verslaafd aan ben. En hierin liep ik al weer vrij snel vast. Ik probeerde niet de waarheid te vinden (lees: onwaarheid onderzoeken en onrealiseren), nee ik probeerde kennis en inzicht te vergaren om de interne ervaring van spanning, stress en pijn lijden op te lossen. Dus tijdens het onderzoeken was mijn intentie van onwaarheid onrealiseren verandert naar goed gevoel creëren en probleem oplossen.
Als ik vastloop tijdens mijn onderzoek, dan word ik gefrustreerd en boos op mijzelf dat ik er onbewust ingetrapt ben. Dat helpt natuurlijk niet en daar vergeef ik mijzelf voor.
In gesprek met een goede vriend kwam ik er vandaag achter dat er ook een mooie lering in ‘vastlopen’ zit, namelijk de ervaring en het inzicht dat wat ik doe niet werkt. En in plaats van boos worden op mijzelf, kan ik ook lief zijn voor mijzelf, een paar keer diep ademhalen en mijn zoektocht vervolgen met de juiste intentie.
Wat ik moeilijk vind als ik ben vastgelopen is mijzelf niet de schuld te geven daarvan. Mijn standaard reactie is eigenlijk dat ik in de ‘primaire afweer’ schiet: ‘ik kan het niet (alleen)’, ‘het lukt mij toch nooit’, ‘ik kan niks’, ‘het is mijn eigen schuld’, ‘alle anderen kunnen dit wel, ik niet’, ‘ik weet niet hoe ik zelfonderzoek moet doen’, ‘ik val toch elke keer (weer) terug’. Hier mag ik mijzelf voor vergeven.
Wat houdt de waarheid in? En wat is het absoluut niet?
De waarheid bestaat niet. Immers, dat waar iets over gezegd kan worden, dat waar betekenis aan gegeven kan worden, dat wat geloofd kan worden, dat wat afgewezen kan worden, dat waar naar gewezen kan worden bestaat allemaal in het dualistische universum van de denkgeest, oftewel de mind. Anders gezegd, er dient een middelpunt, een ‘ik’ te zijn, waar alle waarnemingen betrekking op hebben en betekenis voor hebben. Weer anders gezegd, zonder waarnemer geen waarnemen en waarneming. Er moet in dualiteit geloofd worden om iets te kunnen ervaren. Er moet in onwaarheid en illusie geloofd worden om iets te kunnen ervaren. Buiten het dualistische universum van de denkgeest bestaat er niets. De waarheid is: er is niets.
Tegelijkertijd bestaat de waarheid ook wel. Het concept waarheid wijst naar een staat waar het einde van de het dualistische universum. Het concept waarheid wijst naar het einde van de droom. Het einde van de droom waarin ik geloof een persoon en iemand te zijn.
Kan de waarheid daarmee gevat, begrepen, verklaard, geweten of uitgedrukt worden? Nee. Over de ultieme realiteit kan niets gezegd worden, omdat de dualiteit met haar tegenstellingen – die nodig zijn om ergens iets over te kunnen zeggen – niet werkelijk bestaan.
Ervaring van Kensho
Wat mij soms flink in de weg zit is mijn spirituele kennis en ervaring van Kensho – tijdelijk (in)zien van mijn ware aard – die ik in 2009 heb gehad. De betekenis die ik als persoon/ego aan die ervaring toeken, die zit mij in de weg. Ik geloof dat ik mijn ware aard en de waarheid heb gezien.
Ik ken betekenis toe aan de ervaring van Kensho als ego. Ik geloof dat ik de waarheid heb gezien. Ik geloof dat ik mijn ware aard heb (in)gezien. Ik geloof sneaky dat ik daardoor bijzonder en speciaal ben; ik weet iets wat anderen niet of nooit zullen weten, en dat maakt mij speciaal, bijzonder en uniek → ‘valse hoop’-afweer.
Aan de ene kant heeft de ervaring van Kensho mij het inzicht gegeven dat bevrijding uit de egostaat werkelijk mogelijk is. Aan de andere kant geloof ik hiernu dat die ervaring mij een voordeel van kennis en inzicht geeft, terwijl juist het omgekeerde het geval is. Het inzicht en de betekenis die ik eraan heb gegeven vind ik moeilijk om los te laten, omdat ik dan weer met beide voeten op de grond sta. Ik zal dan net als iedereen moeten erkennen dat ik niet weet wat de waarheid is en hoe deze eruit ziet. Een herinnering is namelijk onbetrouwbaar en onderdeel van de dualistische denkgeest. De ultieme realiteit kan niet gevat worden in een relatieve gedachte die betekenis heeft voor een ego/ik. Oftewel, gedachten over de waarheid, de ultieme realiteit en mijn ware aard betekenen niets (net zoals alle andere gedachten die ik heb 😅)
Zoeken naar de waarheid (en wat het juist niet is)
Met de intentie ‘zoeken naar de waarheid’ onderzoek ik alles wat ik geloof. Alle geloof is onwaar omdat het onderdeel is van dualistische universum van denkgeest. Maar helaas is het niet zo makkelijk, omdat de persoon of ego uit een heleboel lagen bestaat die afzonderlijk van elkaar dienen te worden onderzocht → is dit waar wat ik geloof? Een andere veelgebruikte vraag is “wie ben ik?”
Wat zoeken naar de waarheid duidelijk niet is én het tegenovergestelde is, is proberen een goed gevoel te creëren. Het ego heeft goede intenties én wil blijven voortbestaan. Via de illusie van controle probeert het ego goede gevoelens te creëren door interne en externe problemen op te lossen. Dit basismechanisme ligt feitelijk overal aan ten grondslag als het ego ‘aan het stuur zit’. Het ego analyseert, identificeert een probleem, creëert een oorzakelijk verband en projecteert de oplossing intern of extern de toekomst in. Vervolgens jaagt het ego zijn zelfverzonnen doel/oplossing na en creëert het interne controle en de illusie van hoop dat het probleem opgelost kan worden als/mits…
Deze interne gedragingen zijn onderdeel van het afweer-, ‘illusie van hoop’- en controlemechanisme van het op angst gebaseerde ego:
- ‘Ik moet een (onbewuste) overtuiging vinden, onderzoeken en doorzien’ → ‘valse hoop’-afweer. Resultaat: ik blijf juist vasthouden aan overtuigingen en het ego.
- ‘Ik moet (meer) kennis vergaren en begrijpen’ → ‘valse hoop’-afweer. Kennis is geloof en onderdeel van de dualiteit. Als ik geloof meer kennis nodig te hebben om de waarheid te zien, dan geloof ik in gebrek, tekort en schaarste – en daarmee dus in ego en angst. Het begrijpen van kennis is een afweermechanisme van het ego om een gebrek, tekort of gemis in zichzelf te maskeren. Het ego gelooft dat er voorwaarden bestaan om iets te mogen zien, krijgen en/of ervaren → ‘primaire afweer’. Resultaat: hoe meer ik vanuit angst kennis probeer te vergaren en te begrijpen, hoe verwarder ik word en hoe minder ik begrijp. Waarheid is het simpelste dat er is/bestaat.
- Interne problemen oplossen → projecteren van een zelfverzonnen oplossing in de toekomst en deze najagen en proberen te bereiken. Resultaat: creëren van een illusie van hoop en illusie van controle en zelfbehoud. Het najagen van zelfverzonnen doelen levert niets op. Nu niet en nooit niet.
- Goed gevoel (proberen) te creëren → ‘valse hoop’-afweer. De goedbedoelde intentie van het ego om intern een goed gevoel te creëren door interne problemen op proberen te lossen in de toekomst. Het ego gelooft in gebrek, tekort, gemis en beschadiging en gelooft dat als het maar dit of dat doet en bereikt, dat het gevoel van gebrek, tekort, gemis of beschadiging zal verdwijnen. Resultaat: het ego is in staat om tijdelijk een goed gevoel te creëren, maar op lange termijn zijn zijn inspanningen zelfdestructief en gedoemd om te mislukken.
~ lzv