13:30 – Ik ben zo bang om mijn ogen open te doen. Of anders gezegd: ik ben zo bang om de controle los te laten. Als ik maar een beetje angst in mijn lichaam waarneem, dan schiet ik terug in mijn hoofd. De energie angst ben ik doodsbang voor. Maar het gaat natuurlijk niet echt om de energie angst waar ik bang voor ben. Het zit m meer in een aantal dingen (ideeën) die ik geloof dat er gaat gebeuren of die ik geloof te verliezen als ik de controle loslaat.
Angst voor chaos
De eerste is: als ik de controle loslaat, dan zal ik niks meer kunnen sturen en nergens invloed over hebben en dan wordt het chaos. Dan wordt mijn leven chaos; dan wordt mijn innerlijke wereld chaos.
Het idee dat ik niets meer zou kunnen sturen via gedachten boezemt mij echt angst in. In de kern komt het erop neer dat ik (als ego/persoon) geen vertrouwen heb in een goede afloop. Ik ben gewoon zo verschrikkelijk bang wat er gaat gebeuren als ik de controle loslaat. Ik heb geen vertrouwen dat dat goed komt.
Voor mijzelf: onderzoeken op waarheid!
Angst om met iedereen in conflict te komen
Als ik controle loslaat dan kom ik met iedereen in conflict. Op werk heb ik ontzettend veel meningen en oordelen over het gedrag van – met name jongere – collega’s. Ik mag geen oordelen hebben plus ik bestempel deze meningen en oordelen als ‘valse hoop’-afweer. Hierdoor kom ik met mijzelf volledig in de knel, want ik slik alles in en kom eigenlijk bijna altijd gespannen en gestrest van mijn werk vandaan.
In de kern laat ik mijzelf vaak niet zien en geef ik geen sturing aan mijn jongere collega’s, omdat ik geloof dat ik daar geen bevoegdheid voor heb (ik ben geen leidinggevende). Ik verstop mijzelf en kom met mijzelf in de problemen. Aan de andere kant wil ik niet constant iedereen aanspreken op gedrag en daar waarschijnlijk mee in conflict komen. Ik zal er een middenweg in moeten vinden: iets meer van mijzelf laten zien (accepteren hoe ik in elkaar zit) en tegelijkertijd ook de werkethiek van de nieuwe generatie accepteren (veel praten, chillen, relaxen, telefoon kijken, bellen op de werkvloer).
Mijn teamleiders presteren ook ronduit slecht, vooral op het gebied van aansturing, taakverdeling en het handhaven van basisafspraken en regels. En daar heb ik gewoon heel erg veel last van. De afdeling/plek waar ik nu werk is gewoon niet goed voor mij, omdat ik van duidelijke regels, afspraken en structuur houd. Ik irriteer me soms helemaal dood aan het gedrag van anderen, simpelweg omdat ze gewoon niet worden aangesproken door de leiding. Echt bizar. ~ lzv