10:00 – Gisteren was een mooie dag. Ik had mij voorgenomen om de buitendeuren van de slaapkamer nog even voor de derde keer te lakken. Voordat ik daaraan wilde beginnen belde een vriend van me op en stelde ik voor om op het Marineterrein te gaan zwemmen midden in Amsterdam. Dat was echt fantastisch, gezellig en leuk. Hij had zijn zoon van twaalf meegenomen en daar heb ik ook lol mee gehad.
Het sturen van gesprekken
Ik begin steeds meer zelfvertrouwen te krijgen en gesprekken die ik heb te sturen. Dit doe ik door wat iemand zegt samen te vatten in de trant van “ik hoor je zeggen dat… , klopt dat?” of ik confronteer iemand door naar zijn (zijn vaker mannen, haha) of haar bijbehorende gevoelens te vragen. En daarover te praten. Of ik geef aan dat ik het helemaal niet zo interessant vind wat hij of zij deelt en dat ik liever praat over wat iemand werkelijk bezig houdt en stel dan een onderwerp voor.
De meeste mensen delen niet wat hen werkelijk bezighoudt op gevoelsniveau; mensen gebruiken verhalen over anderen of niet-relevante verhalen over zichzelf om de angst, onzekerheid en twijfel waar ze zelf mee worstelen uit de weg te gaan. In plaats van aan te geven “ik voel angst, omdat…” of “ik voel mij onzeker in deze situatie, omdat…” krijgen we regelmatig een onzin-verhaal voorgeschoteld waar niemand iets aan heeft. De verteller niet en ik al helemaal niet (ik heb een hekel aan negatieve en saaie nietszeggende verhalen). Ik houd wel heel erg van grappig verhalen of anekdotes of verhalen waar ik iets van kan leren.
Ik ervaar in ieder geval dat ik veel sneller ingrijp als gesprekken saai, negatief en onzinnig zijn. En dat ik mensen daarop wijs en/of die gesprekken een andere kant op stuur. Ik vind het een mooie ontwikkeling in mijzelf en ervaar dit vermogen echt als een cadeautje.
Blijf van mij af!
Nadat ik terug was gekomen van het Marineterrein met al die mooie mannen en vrouwen die daar lagen te zonnen, heb ik nog even snel de buitendeuren van mijn slaapkamer gelakt aan de binnenkant. Vervolgens moest ik mij supersnel klaarmaken voor een tweede date met een Russische man; we zouden afspreken op het Westergasterrein voor een drankje en daarna naar een vet techno feestje gaan bij Thuishaven.
Wat ik nu ga zeggen vind ik lastig om onder woorden te brengen. Ik merkte in het contact dat hij mij te vaak aanraakte en op een manier die weerstand in mij opriep (blijf van mij af!). Zijn aanraking was net te lang en te sensueel. En ik vond het niet prettig. Sterker nog, ik merkte dat ik mij afsloot voor hem en dat merkte hij op (dat vond ik sterk van hem). Toen ik had gedeeld wat er in mij was gebeurd door zijn aanraking, nam hij direct afstand en verontschuldigde zichzelf.
Helaas merkte ik dat ik mij niet meer op mijn gemak bij hem voelde en geen zin meer had om naar het feestje bij Thuishaven te gaan. Ik ben wel vaker aangeraakt door homomannen en normaal reageer ik daar niet zo sterk op, maar als ik mijn gevoel zou interpreteren dan zou ik zeggen dat hij emotioneel/energetisch iets van mij wil. Een emotionele connectie via aanraking tot stand brengen of iets dergelijks. In ieder geval merkte ik dat a) het niet prettig vond en b) dat hij niet bij zichzelf was op de momenten dat hij dat deed. Hij wilde iets van mij en ik heb nog nog zo’n sterke ‘nee’ gevoeld in een ogenschijnlijk onschuldig en vriendelijk contact.
Ik heb vervolgens aan gegeven dat ik geen zin meer had om mee te gaan, omdat ik mij niet meer op mijn gemak voelde bij hem. Ik heb hem de kaartjes gegeven en veel plezier gewenst. En ik ben op de fiets alleen naar huis gegaan. Ik vind het een mooi verhaal waarin ik weer iets belangrijks heb geleerd: tijdens een eerste date mag ik veel meer op mijn gevoel (dat ik heb bij iemand), mijn intuïtie en mijn interpretatie van gedrag vertrouwen. Ik had over zijn gedrag al vragen kunnen stellen tijdens onze eerste ontmoeting (toen voelde ik mij daar al niet prettig bij), maar daar ben ik bij mijzelf aan voorbij gegaan. Niet meer doen dus. ~ lzv