20:00 – Vandaag had ik mijn eerste dag als huishoudelijke hulp van Cordaan Thuisdiensten – en tevens ook gelijk mijn laatste dag. Mijn intentie was om betekenisvol werk te doen richting de start van mijn studie Social Work in september, maar de realiteit is een stuk weerbarstiger.
Ik werd vandaag ingewerkt door een lieve Turkse vrouw van 09:00 tot 11:00 uur. Het inwerken was prima, maar toen ik het huis van de klant binnenstapte schrok ik me kapot. Wat een smerige bende was het daar. Het was geen junkiehol, maar hier woonde wel iemand die niet goed voor zichzelf zorgde. Bovendien zat ze flink te roken toen ik bij haar de huiskamer binnenstapte. Ik was echt geschokt van de gele nicotinemuren en de uitgeleefde meubelen overal. De keuze om geld te besteden aan roken en niet aan een fijne woonkamer vind ik echt raar. Ze kon ook niet goed meer bewegen, omdat ze een hartaanval had gehad.
Toen ik om 11:00 het huis verliet, zei de Turkse dame nog dat ik goed moest nadenken of dit wel echt iets voor mij is, omdat dit vaker voor zal komen en dat dit huis niet eens de ergste was. Wat een smerige boel zeg. Ik heb direct mijn leidinggevende gebeld een aangegeven dat dit werk niets voor mij is, omdat ik van schone omgevingen houd waar mensen goed voor zichzelf zorgen. Ook het roken is voor mij onacceptabel. Mijn leidinggevende vertelde dat ze begrip had voor mijn keuze en dat ze mij niet alleen maar de schone adresjes kon geven. Dus ik heb vandaag gelijk weer ontslag genomen en ik ben nog wel naar twee andere adressen geweest omdat die al op de planning stonden. Ik houd mij aan mijn afspraken.
Het tweede adres was juist heel erg schoon en had een woonwagen-stijl vanbinnen. Omdat alles al schoon was heb ik in 2,5 uur alle ramen gezeemd en dat ging prima. Bij dit adres was ik alleen de pineut omdat de vrouw van het stel constant haar negatieve verhaal en problemen bij mij kwijt moest. Daar liep ik ook helemaal op leeg, dus toen heb ik gezegd dat ik op mijn werk ging focussen en oordopjes in zou doen. Dat werkte goed.
Tenslotte kwam ik nog bij een derde huis van een vrouw begin 80 zonder tanden en ze miste ook een been. Binnen was het ook helemaal geel van de nicotine en ze vertelde doodleuk dat ze vroeger een pakje shag per dag rookte. En nu had ze even geen leefgeld, dus kon ze geen shag kopen en roken. Het huis was er niet zo erg aan toe als het eerste adres, maar ook deze vrouw kon niet goed voor zichzelf zorgen. Bovendien was ze erg eenzaam en kwam ze nauwelijks het huis uit vertelde ze. Geen leuk verhaal.
Wat heb ik geleerd?
Ergens vraag ik me af of ik mij de functie van huishoudelijke hulp nu gewoon te rooskleurig had voorgesteld en dat wat ik vandaag heb ervaren, eigenlijk wel had kunnen weten? Gedeeltelijk wel, zeker omdat het adressen waren in het arme gedeelte van Amsterdam-Noord.
Ik heb in ieder geval een aantal simpele dingen geleerd van deze dag:
- Ik wil mij niet door iemand laten gebruiken om zijn of haar negatieve verhalen en problemen kwijt te kunnen, tenzij ik er zelf voor kies om even naar die persoon te luisteren.
- Schone, opgeruimde omgevingen zijn belangrijk voor mij om mij goed te voelen.
- Omgevingen waarin gerookt wordt is een ‘no go’ voor mij.
- Mensen die geen verantwoordelijkheid nemen voor hun leven en er iets van proberen te maken, daar wil ik ver bij uit de buurt blijven. Dat zijn energiezuigers waar ik helemaal niets aan/mee heb.
- Aanwezig zijn in iemands persoonlijke ruimte – en daar ook werken – heeft invloed op hoe ik mij voel en of ik mij op mijn gemak voel → moet in orde zijn.
~ lzv