00:00 – Op bepaalde momenten en/of in bepaalde situaties heb ik last van interne onbewuste afweer. Zonder dat ik ergens aan denk, wordt er intern onbewust een afweermechanisme geactiveerd én direct verdrongen, waardoor ik in mijn hoofd terecht kom en intern veel spanning, stress en pijn ervaar. Ik ben me dan niet bewust van wat er intern gebeurt en ik heb dan ook geen gedachten. Het lijkt erop dat het afweermechanisme reageert op een extern gevaar waar ik mij niet bewust van ben. Irritant.
Zodra ik in mijn hoofd zit en intern veel spanning, stress en pijn ervaar, heb ik moeite met concentreren omdat alle focus intern gericht is op de negatieve ervaring. Ik heb dan ook de neiging om het probleem op te willen lossen: wat geloof ik nu? Wat is er gebeurd? Heb ik iets verkeerd gedaan?
Kortom: ik geloof dat ik de reden/oorzaak ben van het activeren van de afweer en geef mijzelf daarvan de schuld → is dat waar? Nee! Het afweermechanisme werd automatisch geactiveerd en ik had er niets mee te maken. Ik kan het dus ook niet oplossen, omdat ik mij dan met het ego identificeer en ik het alleen maar erger maak.
Dus: ik ben niet het ego. Ik ben niet het (onbewuste) afweermechanisme. Ik ben er ook niet schuldig aan, want ‘het geheel’ kent geen schuld. Schuld, reden/oorzaak vaststellen, analyseren, begrijpen, is allemaal ego en heeft niets met ‘mij’ te maken. Onbewuste interne afweer gewoon niet op mijzelf betrekken. Probleem opgelost. Hoppa! ~ lzv