16:00 – Ik zit weer muurvast. Ik heb ontzettend veel spanning, stress en pijn in mijn lichaam. Ik probeer de juiste intentie ‘zoeken naar de waarheid’ te hebben en als leidraad te houden, maar ik val steeds terug naar de intentie ‘goed gevoel creëren’. De fysieke pijn en stress is gewoon te veel en ondraaglijk. Op dit moment lijd ik echt veel pijn.
Wandelen in Baarn op tweede paasdag
Eigenlijk heb ik het voor mijzelf met tweede paasdag verpest. Ik nam die dag de gelegenheid om een mooie wandeling van 16 km vanaf station Baarn te maken. Het was echt een zonnige dag in een mooie omgeving, de perfecte ingrediënten voor een heerlijke wandeling.
Helaas heb ik het grootste deel van de wandeling intern gesprekken zitten voeren met een innerlijke stem. Het waren bewustwordingsgesprekken over wat ik geloofde en hoe ik mij voelde aan het einde van mijn basisschooltijd, het begin van de middelbare schooltijd en toen ik J. (voormalig voetbaltrainer en pedofiel) ontmoette. In de kern haalde ik – via de vragen van de innerlijke stem – herinneringen op en besefte ik hoe ik mij op bepaalde momenten had gevoeld (oude pijn die ik toentertijd niet wilde voelen, omdat ik al flink in de ‘primaire afweer’ en ‘valse hoop’-afweer zat). Ook besefte ik welke angsten, onzekerheden en behoeften ik aan het begin van de middelbare schooltijd had, wat mij uiteindelijk in de handen dreef van J. de pedofiel. Omdat ik kwetsbaar, afhankelijk en volledig in de ‘valse hoop’-afweer zat, was ik een makkelijk en gewillig slachtoffer voor J.
Wie of wat is toch die innerlijke gesprekspartner?
Tijdens die gesprekken geloofde ik dat de innerlijke stem het beste met mij voorhad. Ik geloofde dat als ik de oude pijnen en angsten zou voelen, ik de totale weerstand van het ego zou verminderen, en ik daarmee makkelijk het angst- en pijnlichaam – en dus het verleden – zou kunnen loslaten. Ik had beter moeten weten.
Op een gegeven moment was ik klaar met die innerlijke spirituele reis in de bossen van Baarn en wilde ik weer rust in mijn hoofd. En toen merkte ik dat de innerlijke stem heel dwingend was en niet de controle wilde loslaten (of was ik dat juist zelf met een projectie op de innerlijke stem?). De welgemeende vriend bleek een dubbele agenda te hebben: zolang de innerlijke stem de controle heeft, wil die blijkbaar helpen om interne afweren af te breken en oude pijn te (door)voelen. Alleen wel onder zijn voorwaarden, dat is, controle hebben en houden.
Omdat het me niet lukte om los te komen van de innerlijke stem, werd ik heel kwaad vanbinnen, begon ik weerstand te bieden tegen de innerlijke stem en bestreed ik deze uiteindelijk met intern verzet en geweld, zodat deze zijn mond hield. Ik werd echt helemaal gek van die stem. Het resultaat is nu nog steeds voelbaar: ik heb al tweeënhalve dag last van extreme spanning, stress en pijn in mijn lichaam. Vooral in het gebied van mijn buik, mijn onderrug en aan de bovenkant van mijn stuitje doet het onwijs zeer.
Moeite om niet in de extreme ‘primaire afweer’ te gaan
Ik vind het moeilijk om mijzelf nu niet de schuld te geven voor het geloven van de innerlijke stem → extreme ‘primaire afweer’. Ik vind het moeilijk om mijzelf niet te straffen voor de ‘foute’ keuze die ik heb gemaakt → extreme ‘primaire afweer’. Ik vind het moeilijk om de realiteit van spanning, stress en pijn te accepteren, simpelweg omdat het gewoon zo verschrikkelijk veel pijn doet lichamelijk. Intern gaat constant de focus daarop en het ego wil dan direct het probleem oplossen en een goed gevoel creëren → ‘valse hoop’-afweer.
Ik hoop echt dat ik mijn lesje heb geleerd en niet meer in de avances van de innerlijke stem trap. Ik voel me echt zo stom dat ik dit heb gedaan. En daar moet ik nu voor op de blaren zitten. Hoe extremer de emotionele en fysieke gevolgen zijn van zelfafwijzing, hoe moeilijker de neiging is te weerstand om ‘problemen op te lossen’ en ‘goed gevoel te willen creëren’. Ik merk dat het haast niet te doen is om onder deze omstandigheden nog de intentie ‘zoeken naar de waarheid’ als leidraad te hebben. En toch ga ik proberen om op zachte wijze de draad weer op te pakken. ~ lzv