14:30 – Ik ben heel erg in gevecht met het slachtoffer in mijzelf. Ik heb een hekel aan dat deel van mijzelf, omdat als ik mij daarmee identificeer dan kan ik weer terechtkomen in een staat waarin mijzelf, de wereld, mijn vader en het ego de schuld geef van hoe ik ben geworden en waarom mijn leven zo kut is en ik mij zo kut voel. Ik heb moeite om uit die slachtofferstaat te komen en daarom ben ik ook zo bang om er weer in terecht te komen. Vooral omdat mij dan eigenlijk niets kan schelen en ik heel weinig doe en mij verschrikkelijk kut voel.
Wekelijks en dagelijks doelen stellen voor mijzelf helpt mij om in een flow te komen. En momentum te creëren voor mijzelf. Maar ik ben daarin te hard voor mijzelf en leg mijzelf teveel druk op, omdat ik geen vertrouwen in mijzelf heb dat het goed komt als ik de controle loslaat. En ik dus niet weer terugval in die oude slachtofferstaat.
Tegelijkertijd is doelen stellen vanuit angst een ‘valse hoop’-afweer en dat zorgt ervoor dat ik mij juist identificeer met de slachtofferstaat en ik deze versterk. Dus in plaats van de slachtofferstaat los te laten, geef ik deze indirect nog energie.
Ik ben dus bang om de controle los te laten, omdat:
- Ik geen vertrouwen heb in ‘mijzelf als geheel’ en ik dus weer terugval in de oude slachtofferstaat;
- Ik bang ben dat ik mijn zakelijke en financiële doelen niet ga bereiken, en ik dus voor eeuwig en altijd een mislukkeling, faler en niet-succesvolle man zal zijn. En dus nooit af kom van die staat van minderwaardigheid en waardeloosheid en mij zo voelen.
De waarheid is dat er niets anders bestaat buiten het geheel. En dat het geheel het enige is dat bestaat. Er bestaat dus niet iets dat kan tegenwerken of zich kan verzetten of een andere macht dat de manifestatie van het geheel kan verstoren en/of blokkeren. Er is dus geen reden om te twijfelen aan Dat Wat Er Gebeurt. Alles wat gebeurt is ‘goed’ en alleen mijn ideeën over goed en fout creëren de illusie dat de realiteit anders zou moeten zijn dan deze is (= denkfout).
De waarheid is dat ‘ik’ niets nodig heb en dat het najagen van de zakelijke en financiële doelen dus ‘valse hoop’-afweren (van het ego) zijn. Het willen bereiken van doelen vanuit angst is een illusie die wijst op een geloof in gebrek, tekort en schaarste in mijzelf en wereldbeeld → ik geloof toch iets nodig te hebben → wat dan?
De waarheid is dat niets op zichzelf binnen de eenheid betekenis heeft; het ego geeft betekenis aan dingen door erin te geloven. En alle dingen zijn relatief, waardoor iets alleen betekenis kan hebben als het tegenovergestelde ook als illusie bestaat.
De waarheid is dat ik biologisch een lichaam heb dat een ‘man’ wordt genoemd. Alle verhalen die betrekking hebben op mij (als persoon/man) zijn illusies en verzonnen. De gevoelens van minderwaardigheid en waardeloosheid hangen samen met mijn negatieve zelfbeeld. En de ervaring van de werkelijkheid en wereldbeeld dat ik heb, hangen ook samen met mijn overtuigingen en mijn neiging tot vergelijken met anderen.
De waarheid is dat ‘ik’ als geheel geen betekenis en geen waarde heb. Er is namelijk niets waarmee ‘ik’ vergeleken kan worden als onbegrensd, ongedeeld, onveranderlijk en absoluut bewustzijn. Er is niets.
Mijn angst is om geen betekenis te hebben als mens/man en daarom blijf ik in die ‘primaire afweer’-verhalen geloven: ‘ik kan niets’ en ‘ik kan het niet alleen’ en ‘ik doe het nooit goed’ en ‘ik ben niet belangrijk’. Immers, de waarheid is ‘er is niets mis met mij’ en ‘er is niets verkeerd’ en ‘alles is goed’.
En als ik geen betekenis heb als man/mens, dan heb ik ook geen (interne) controle meer. En als ik geen interne controle meer heb, dan is er niets meer voor te leven → waar leef ik nu voor dan? En wat probeer ik daarmee te bereiken? ~ lzv