15:30 – Het valt mij op dat ik mijzelf vaak dwing om dingen te zeggen, doen, manifesteren, verzinnen, etc. Dat geeft de innerlijke ervaring van controle en zelfafwijzing. En het mechanisme dat daarvoor zorgt is het ego. En dat is niet wie ik ben. Desalniettemin heeft het egomechanisme zijn redenen om te dwingen:
- Voorkomen fysieke en emotionele intimiteit met mannen;
- Voorkomen en blokkeren van seksuele energie, zodat ik geen dader kan worden;
- Voorkomen dat ik zakelijk en financieel faal in de ogen van de buitenwereld (dat zijn mijn eigen projecties en ingebeelde verwachtingen natuurlijk);
- Voorkomen dat ik seksueel opgewonden kan raken en de controle kan verliezen;
- Proberen verleden te doorzien en los te laten, terwijl ik juist ervaar dat ik constant in de slachtofferrol terechtkom.
De waarheid is dat het leven mij (als persoon) niet dwingt om van alles en nog wat te doen en ervaringen aan te gaan. Ik (als persoon) blokkeer energiestromen – en daarmee ervaringen – vanuit angst en geef daarvan het leven de schuld.
Ik (als persoon) heb dus de macht om te co-creëren via de overtuigingen die ik geloof. En de macht om te blokkeren als ik bepaalde emoties, gevoelens en ervaringen niet aan wil gaan vanuit angst. Binnen de ego-werkelijkheid ervaar ik (als persoon/ego) macht om te creëren en blokkeren/afwijzen, maar ik kan de realiteit niet naar mijn hand zetten. Ik kan geloven en blokkeren wat ik wil, maar de prijs is meestal spanning, stress en pijn lijden.
Dus: de macht van het ego/mij om te creëren is beperkt. En de macht om de werkelijkheid naar mijn hand te zetten via mijn gedachten en het blokkeren en afwijzen van energiestromen is ook destructief.
Wat wel lijkt te werken is een positieve houding ten opzichte van het leven/het geheel aan te nemen, waarbij ik een co-creator ben via mijn positieve houding en gedachten. En alles op energetisch en emotioneel niveau verwelkom en doorvoel.
Heb ik een vrije wil?
Nee, want wat ik kan willen wordt beperkt door wat ik al geloof over mijzelf en de wereld. Als ik al een negatief zelf- en wereldbeeld heb, dan hebben mijn positieve affirmaties en ‘wat ik wil’ weinig impact. In die zin ben ik helemaal niet vrij, maar heel erg beperkt.
Aan de andere kant kan ik natuurlijk ‘willen’ wat ik wil, maar dat betekent niet dat ik het ook krijg of ga ervaren. Ik ben vrij om te denken en geloven wat ik wil, maar daarmee is er geen enkele garantie dat ik het ook ga manifesteren.
Het beste argument dat het ego geen macht heeft is het inzicht dat er niets buiten het geheel bestaat. En dat het geheel alles is dat er is/bestaat. En als waar is, dan kan er ook geen macht buiten de eenheid van het geheel bestaat. En daarmee is de macht van het ego dus een illusie.
Wat ik/het ego wel kan, is afwijzen, vasthouden en vastklampen aan wat ik geloof. Die macht heb ik wel. En elke overtuiging kan een illusionaire wereld creëren waarin iets waar lijkt te zijn, maar de werkelijke waarheid en realiteit verdrongen en ontkend wordt. Dat is de geniale werking van Maya.
Conclusie: ik (als persoon/ego) heb geen vrije wil om te de realiteit naar mijn hand te zetten. Er bestaat namelijk geen macht buiten de eenheid van het geheel. Ik (als persoon/ego) heb wel de macht om te denken en te geloven wat ik wil. En daar ook aan vast te houden.
Nu ik dat laatste opschrijf denk ik dat is een rare zin. Ik doe net alsof ik het geheel ben, maar eigenlijk geloof ik dat ik het ego ben. Immers, ik lees daar dat ik niet bereid ben om de gedachten die ik geloof en de ingebeelde vrije wil los te laten. ~ lzv