Houd ik mijzelf voor de gek met het stellen van doelen?

Leestijd: 3 minuten

17:00 – Ik ervaar dat ik doelen stel en dat ik die dwangmatig probeer te bereiken. Ik geloof dus dat ik dingen nodig heb en moet bereiken in mijn werkelijkheid. Wat geloof ik nodig te hebben en waarom?

Ik geloof dat ik iets moet bereiken in dit leven op zakelijk en financieel gebied. Ik ben een dropshipping bedrijf begonnen, maar ik ervaar dat ik het eigenlijk heel moeilijk van de grond krijg. Ik saboteer mijzelf op allerlei manieren, waardoor ik mij afvraag of dit wel iets is wat ik echt wil. Of dat het een volledige ‘valse hoop’-afweer is.

Ik ben het dropshipping bedrijf begonnen om financieel onafhankelijk te kunnen worden. En locatie onafhankelijk te kunnen werken, bijvoorbeeld in het buitenland. Ook kan ik dan volledig mijn eigen tijd indelen en hoef ik niet meer te werken voor mijn baas. Ik zou dan bijvoorbeeld een tweede bedrijf op kunnen zetten op het gebied van zelfonderzoek, mannenwerk en persoonlijke ontwikkeling. 32 uur werken voor een baas vraagt veel tijd en energie van mij merk ik. En met alle tijd en energie die ik erin stop bouw ik niets voor mijzelf op; ik leer alleen nieuwe kennis en vaardigheden aan, en bouw ervaring op.

Naast de financiële, locatie onafhankelijke en tijd onafhankelijke voordelen, wil ik ook laten zien aan de buitenwereld dat ik succesvol kan zijn. Ik heb een behoorlijke achterstand opgelopen in mijn carrière door mijn worsteling met de gevolgen van seksueel misbruik. En in die 15-20 jaar heb ik op zakelijk en financieel gebied eigenlijk weinig laten zien, terwijl ik wel heel veel potentie heb. Hier schaam ik mij diep.

Dus: dit business model biedt goede voordelen, maar ik gebruik het ook als ‘valse hoop’ voor mijn negatieve zelfbeeld met gevoelens van minderwaardigheid en waardeloosheid (allemaal extreme ‘primaire afweer’).

Ik geloof dat als ik de (interne) controle loslaat, dat ik dan helemaal niets ga bereiken:

  • Ik ga het verleden niet loslaten (en mijzelf niet accepteren en fundamenteel gelukkig zijn);
  • Ik ga geen verlichting bereiken (en duurzame rust en vrede in mijzelf vinden en ervaren);
  • Ik ga geen succes bereiken met mijn dropshipping bedrijf;
  • Ik ga geen financieel succes behalen met mijn dropshipping bedrijf.

Allemaal angst-afweer van het ego om niets te bereiken in dit leven als persoon. Uiteindelijk ben ikzelf degene die deze ervaring creëert, gelooft en probeert op te lossen. En ik ervaar het zo lastig om het stellen en najagen van doelen los te laten.

Aan de ene kant heb ik het (tijdelijke) gevoel dat ik het slachtofferschap aan het loslaten ben. En eindelijk iets van mijn leven aan het maken ben op zakelijk en financieel gebied. Aan de andere kant ervaar ik dat ik geen meter vooruit kom, ik mijzelf innerlijk tegenwerk en ik minder ver ben met mijn bedrijf dan ik eigenlijk zou willen. En ik veel innerlijke weerstand, spanning, gevechten en stress in mijzelf ervaar.

Het stellen en najagen van doelen geeft mijn leven betekenis, pit, drama, bevrediging (als ik de doelen haal), frustratie (als ik de doelen niet haal), controle over mijn gevoelens, zelfbeeld en wereldbeeld (hoe anderen mij zien).

Dus: natuurlijke zijn de financiële en zakelijke voordelen fijn, maar ik ervaar stress, spanning en innerlijke conflicten om mijn doelen te bereiken. Dat wil ik niet meer. Uiteindelijk is het ook niet aan mij (als persoon) om te bepalen wat er gebeurt én wat er ‘goed’ is voor mij. Als het leven mij financieel en zakelijk succes wil geven, dan gebeurt dat ook. En dan hoef ik daar niet voor te stressen en te vechten.

Dus 2: het stellen en willen bereiken van doelen is geen probleem zolang ik dit niet vanuit angst doe/probeer. En dat doe ik nu wel, omdat ik geen vertrouwen heb in ‘mijzelf als geheel’. De waarheid is dat ‘ik’ niets nodig heb en dat ik deze doelen dus ook niet hoef te bereiken. Ik mag falen en delen dat het bedrijf geen succes is geworden en ik het bedrijf heb opgeven. Zonder schaamte, zonder angst. De waarheid is ‘er is niets mis met mij’ en ik hoef mij dus nergens voor te schamen. ~ lzv