20:30 – Deze vraag heb ik mij al vaker gesteld. En het eerlijke antwoord is: mijzelf. Maar wat is dat dan? Een herinnering en beeld dat ik heb van een staat van zelfacceptatie zou ik zeggen. Oftewel, een idee op basis van geloof, en daarmee dus een illusie. Ik zoek dus ‘iets’ dat niet werkelijk bestaat/is.
Ik kan alleen zoeken naar de waarheid. De waarheid is het enige dat mij vrij maakt van het geloof, idee en ervaring dat ik niet mijzelf ben.
De brandstof voor mijn zoektocht is mijn fysieke lijden en de ervaring dat ik geen ‘contact’ heb met mijzelf. Het laatste punt heeft vermoedelijk meer te maken met een trauma dan met het geloof dat ik een ego/persoon ben. Er bestaan namelijk genoeg mensen die geloven een ego te zijn en ervaren dat ze ‘contact’ hebben met zichzelf. Daarentegen bestaan er ook genoeg mensen die een trauma mee hebben gemaakt en ervaren dat ze ‘contact’ hebben met zichzelf. Over de reden/oorzaak bij mij is dus geen eenduidig antwoord te geven.
Wat ik wel kan zeggen, is dat ik al meer dan twintig jaar ervaar dat ik geen ‘contact’ heb met mijzelf. En dat precies op de plek in mijn lichaam (2de chakra, net onder de navel) het gevoel/spanning zit dat ik ergens geen contact mee heb. Alsof ik ergens de stekker uit heb getrokken en er een afgestompt gevoel voor in de plaats is gekomen.
Dinsdag heb ik mijn eerste afspraak bij een lichaamsgerichte therapeut die werkt met Somatic Experiencing (SE) en Neuro Affective Relationing Model (NARM). Ik ben nieuwsgierig en benieuwd wat dat mij gaat brengen. ~ lzv