‘Mijzelf willen fixen’ als reden van mijn bestaan

Leestijd: 2 minuten

21:30 – Vanavond tijdens het hardlopen verscheen er een vraag in mijn bewustzijn: “wat is nou de reden dat ik zo druk bezig ben met bewust zijn van mijn gedachten, spanningen, gevoelens en gedrag? En met zelfreflectie?”

Het simpele antwoord is: ik probeer mijzelf te verbeteren. Ik probeer mijzelf beter te maken. Ik probeer mijzelf te helen, omdat ik geloof dat er iets mis is met mij. Ik probeer mijzelf te fixen. Ik probeer mijzelf weer goed en heel te maken, omdat ik geloof dat er iets mis is met mij.

Het geloof ‘er is iets mis met mij’ geeft mij motivatie om mijzelf te willen ‘fixen’ en ‘datgene wat er mis is met mij’ op te willen lossen. Het willen ‘fixen’ is een ‘valse hoop’ strategie en bevestigt mijn overtuiging en ervaring ‘er is iets mis met mij’.

De waarheid is: er is niets mis met mij en er kan niets gefixt worden, omdat er niets verkeerd is (met mij). Wat ik geloof dat verkeerd is, is een interpretatie van een projectie van mijzelf. Geloof dus. En geen enkel geloof is waar.

Ik wil niet ‘zijn’, omdat ik dan niet kan bestaan

Ik lag net lekker in bed en vroeg me af waarom ik iets anders willen dan ‘zijn’? Ik voelde me tevreden en warm, en toch merkte ik dat ik iets anders wilde. Ik wilde controle, onrust en ontevredenheid creëren. Waarom? Omdat ik dan het gevoel heb dat ik (als persoon/ego) besta; dan heb ik het gevoel dat ik (als persoon/ego) er ben. Ik wil onrust, ik wil ontevredenheid, ik wil ergens aan kunnen werken, ik wil een doel, ik wil ongelukkig zijn, want daarmee geef ik mijzelf en mijn leven betekenis (ook al geldt dat alleen voor mij als persoon/ego).

De waarheid is: er hoeft niets gefixt, gedaan of opgelost te worden, want er is niets gebroken, kapot of verkeerd in het hele universum. Er hoeft niets recht gezet te worden, omdat er niets verkeerd is. Zelfs het bestaan van het ego is niet verkeerd. Evenals het loslaten en de dood van het ego. De waarheid bestaat en dat geeft mij hoop op verandering, omdat het betekent dat er een plek is/bestaat waar ik niet (meer) hoef te lijden. En waar ik gewoon mijzelf kan zijn, wat dat ook moge betekenen. De waarheid bestaat, dat geeft mij hoop op een beter leven. Een leven vol ontzag en respect voor mijzelf als creator, uitdrukking en waarnemer van de schepping. ~ lzv