20:30 – Gisteravond heb ik met twee vrienden het midzomernacht gevierd bij Plekk in Amsterdam. We hadden een hasj-jointje gerookt waardoor ik mij lichtelijk ongemakkelijk en filosofisch voelde. De mannen waarmee ik was zitten in mijn mannengroep en we hadden dan ook kleine confrontaties met elkaar die we naderhand eerlijk bespraken en elkaar deelden wat het met ons deed. Dat was echt fantastisch. Ik heb een hele leuke avond gehad.
Slachtofferschap en zelfmedelijden
Ik lig echter al de hele dag in bed en ik wil er eigenlijk in blijven liggen omdat ik mij kut voel en niet wil leven. Ik wil slachtoffer zijn en zelfmedelijden hebben en mijzelf zielig vinden en geloven dat ik het niet kan. Dat ik niet mijzelf kan zijn; dat ik niet mijzelf durf uit te drukken.
Ik probeer mijzelf te verschuilen voor het leven. Ook ben ik op de vlucht voor mijzelf omdat ik mijzelf/het leven constant afwijs. Ik probeer de controle te houden door situaties met mensen uit de weg te gaan; door mijn seksualiteit uit de weg te gaan; door mensen via whatsapp te laten wachten en door niet op hun berichten te reageren; ik schaam mij voor mijzelf en ik ben niet zo dapper als ik altijd dacht.
Ik heb wat krijgerenergie nodig om stappen te maken. Ik ervaar dat ik zo bang ben om de controle los te laten, terwijl ik eigenlijk niet goed weet waar ik nou zo bang voor ben.
- Ik ben bang voor wat er gaat gebeuren; ik ben bang voor het onbekende.
- Ik ben bang om uitgescholden te worden, om vernederd te worden, om gekleineerd te worden, kortom om afwezen te worden.
- Ik ben bang dat ik allemaal (seksuele) dingen moet gaan doen die ik niet wil (in contact met mensen).
- Ik ben bang voor chaos en willekeur; dat ik van alles moet gaan doen wat het leven wil wat helemaal niet bij mij past.
- Ik ben bang voor mijn eigen energieën en behoeften; ik ben bang voor wat er gaat gebeuren als ik die behoeften kenbaar maak.
- Ik ben bang om weer vast te komen te zitten in een homoseksuele relatie.
- Ik ben ten diepste bang om weer gekwetst te worden door het leven; ik ben bang om weer in situaties terecht te komen waar ik flinke emotioneel pijn word gedaan.
- Ik ben bang dat het niet goedkomt als ik de controle loslaat; het komt gewoon niet goed.
Ik heb zo weinig vertrouwen in mijzelf; ik heb zo weinig vertrouwen in het geheel. Ik geloof dat als ik de controle loslaat en de energie toelaat in mijzelf, ik er dan niet meer ben/zal zijn (angst voor de dood).
De waarheid is dat ik als persoon/ego bang ben voor een heleboel dingen. Ik ben gewoon bang en daarom probeer ik mijzelf te beschermen tegen geprojecteerde dreiging en gevaar. Die geprojecteerde dreiging/gevaar gebruik ik weer als excuus om de controle vast te houden; het is een vicieuze cirkel. Alle angst is terug te leiden tot de angst om er niet meer te zijn; de angst voor de dood. Ik zou ook kunnen zeggen: alle angst is terug te leiden tot de angst om mijzelf te zijn; de angst om er te mogen zijn/te bestaan.
Het geheel heeft niets nodig (en dat idee is beangstigend)
Het geheel of ‘Dat Wat Is’ wordt door niets bedreigd, omdat het geheel het enige is dat is/bestaat. Er bestaat niets anders dan dat:
- Het geheel voorziet in zijn eigen behoeften, omdat het toereikend is voor zichzelf.
- Het geheel doet niets wat niet nodig is, omdat het niets nodig heeft om zich goed, beter of gelukkig te voelen.
- Het geheel heeft niets nodig om te kunnen bestaan, omdat er niets anders bestaat dan het geheel zelf.
- Het geheel hoeft niets te weten, omdat het vertrouwen heeft in zichzelf en wat er zich ontvouwt.
- Het geheel heeft geen erkenning, bevestiging, liefde, goedkeuring van anderen nodig (dat zijn persoonlijke egobehoeften om het zelfbeeld, wereldbeeld en identiteit in stand te houden).
- Het geheel is niet bang voor de dood, omdat het loslaten van de gehechtheid aan het ego (wie ik geloof te zijn) betekent dat het geheel (‘Dat Wat Ik Ben’) niet meer afgewezen wordt en zichzelf vrij kan manifesteren en uitdrukken.
De waarheid is dat er niets te doen, niets te weten, niets te verklaren en niets te begrijpen. Er is niets. ~ lzv