21:30 – Ik heb altijd gezegd dat er spectrum van zelfafwijzing bestaat. Vanuit het verlichte eenheidsperspectief is dit onzin, omdat iemand is ontwaakt (en wijst ‘zichzelf’ niet meer af) of iemand is niet ontwaakt (en gelooft dat hij/zij nog het zelfafwijzende egomechanisme is).
Waar ik in de kern mee blijf worstelen, is dat ik mij blijf identificeren met de verschillende egodelen in mijzelf. En dan met name de delen die andere egodelen (innerlijke kinderen) flink onderdrukken, verbergen en ontkennen. Op gevoelsniveau leidt dit nog steeds tot veel lichamelijke spanning en stress.
Tijdens de lichaamsgerichte psychotherapie ben ik aan het leren om de verschillende egodelen (met mijn ogen dicht) een stem te geven. Hierbij gebruik ik de spanningen, gevoelens en emoties in het lichaam als ingang. In essentie zijn alle spanningen die ik voel onderdrukte, verdrongen, verborgen en ontkende delen van mijzelf. En mijn therapeut helpt mij met het stellen van goede, liefdevolle vragen hierdoorheen.
Daar waar een therapeut mij extern begeleidt zodat ik mij makkelijk aan mijn innerlijke ervaring kan overgeven, heb ik de afgelopen jaren ook veel gebruik gemaakt van een interne stem die mij begeleidde. Het gevaar was echter dat ik ook verstrikt kon raken (lees: mij kon identificeren) met de interne stem, waardoor ik ook weer vast kwam te zitten.
Net zoals er van zelfafwijzing een spectrum bestaat, bestaat er ook een spectrum van overgave. Beide spectrums zijn feitelijk spiegelbeelden van elkaar. Sommige ego’s kunnen zich in bepaalde situaties en omstandigheden makkelijk overgeven aan zichzelf. Ik heb steeds vaker momenten dat het mij lukt, maar ik loop nog steeds veel vaker vast. En dat is wel sneu (voor mijzelf).
Wat mij enorm zou helpen, is dat ik zelfstandig in staat ben om de lichamelijke spanningen in mijn buik een stem te geven en te doorvoelen. Met mijn ogen open vind ik dat heel erg lastig en met mijn ogen dicht eigenlijk ook. Het is net alsof ik in een waarnemende modus blijf zitten, waardoor ik niet loskom van de controleur in mijzelf. En dus vast blijf zitten in de ervaring van spanning en stress. Lastig, lastig, lastig. ~ lzv