17:30 – Opdracht (les 3): op welke manieren ga jij in je leven steeds op zoek naar veiligheid en verbondenheid?
Veiligheid: op mijn werk voel ik me regelmatig niet veilig bij twee collega’s. Ik interpreteer hun gedrag als ‘ze willen mij niet’ en ‘ze zien mij niet’ en ‘ze erkennen mij niet’. Ondanks dat ik mij bewust ben van de interpretatie en projectie, trap ik toch nog vaak in deze valkuil. Ik weet dat één collega een hekel aan mij heeft, wat het nog moeilijker maakt om het gedrag niet persoonlijk te nemen.
Ik zoek ook veiligheid door geen liefdesrelaties met mannen en vrouwen aan te gaan, omdat ik bang ben weer misbruikt (mannen), gekwetst (mannen en vrouwen) en gedomineerd (vrouwen) te worden.
Verbondenheid: vooral bij mensen die mij niet of minder leuk vinden kan ik geraakt worden. Hierdoor kan ik mij passief-agressief gedragen of juist waardering, bevestiging en/of erkenning proberen te krijgen. En zo proberen de verbinding te herstellen en de relatie te ‘redden’.
Les 4 – Het ego voedt zich met afscheiding
Opdracht: voel eens bij jezelf. Waar heb jij eigenlijk allemaal een oordeel, of zelfs maar een mening over?
Antwoord: over het uiterlijk en gedrag van andere mensen. Over de dingen die gebeuren in de wereld (het nieuws). Over mijn binnenwereld, mijn eigen gedrag en de relatie die daartussen lijkt te bestaan. Over hoe mijn woning eruit ziet. Over collega’s op werk. Over hoeveel zooi er in Amsterdam op straat ligt. Over hoe het bedrijf waarvoor ik werk geleid wordt. Over mijzelf wat ik wel of niet goed doe (of heb gedaan → ik moet mijzelf verbeteren).
Stukje zelfreflectie
Een tijdje geleden had ik het inzicht dat ik de veiligheid in mijzelf moet creëren om ‘mijzelf te dragen’ en mijn emoties en gevoelens te reguleren. Vooral het reguleren van emoties en gevoelens heb ik nog steeds veel moete mee. Door CPTSS lijk ik een extra afweermechanisme te hebben gecreëerd om emoties en gevoelens standaard te verdringen en ontkennen. Het resultaat is de ervaring van fysieke spanning.
De waarheid is dat ik hiernu veilig ben, zowel fysiek als emotioneel.
De waarheid is ook dat er alleen maar ‘verbinding’ is, omdat alles één is en afgescheidenheid een illusie is.
Het ego doet er alles aan om te zorgen dat het veilig is/blijft (op basis van wat het gelooft, heeft verdrongen en ontkent). Ook doet het ego alles wat nodig is om te krijgen wat het gelooft nodig te hebben (op basis van geloof en oude onvervulde behoeften).
Het ego is het verhaal dat ik mijzelf vertel over mijzelf, anderen en de wereld om mij heen. Het ego doet alles om te overleven en zijn basisemotie is angst. Het ego is bang en alleen en gaat de rest van zijn leven op zoek naar emotionele veiligheid en verbinding (met anderen).
Uiteindelijk gaat het om eerlijkheid. Eerlijk zijn naar mijzelf over wat ik moeilijk vind, wat ik lastig vind, wat ik geloof en wat ik niet wil erkennen. Eén van de dingen waarmee ik blijf worstelen is mijn homoseksualiteit. Zolang ik dat niet emotioneel en seksueel erken, blijf ik betekenis en waarde hechten aan de afweermechanismen van het ego. Dan blijf ik kiezen voor ego.
Volgens mij gebruik ik vrouwen om emotionele en seksuele veiligheid te vinden, omdat ik bang ben om mij op dat gebied open te stellen voor mannen. Nog steeds speelt dat helaas. Ik val gewoon niet op vrouwen. En toch blijf ik erin trappen. ~ lzv