09:00 – Een vriend van me stuurde een screenshot uit het boek ‘Die to Love’ van Unmani Liza Hyde met als titel ‘I am so special’. Dat is ook wat ik geloof. Ik geloof dat ik bijzonder en speciaal ben omdat ik emotioneel verwaarloosd, in de steek gelaten en seksueel misbruikt ben. Dat geeft mij het recht om mij speciaal en bijzonder te voelen. Dat geeft mij het recht om slachtoffer te zijn, medelijden, begrip en empathie te ontvangen van anderen en te zwemmen in zelfmedelijden zo nu en dan.
De waarheid is dat er heel veel mannen, vrouwen en kinderen over de hele wereld emotioneel verwaarloosd, in de steek gelaten, verkracht en seksueel misbruikt zijn. En nog veel meer zijn slachtoffer van oorlogen, fysieke mishandeling en catastrofale natuurrampen. Het merendeel van de bevolking (ongeveer 70%) ervaart tijdens hun leven ten minste één traumatische gebeurtenis volgens Global Collaboration on Traumatic Stress.
Ik ben dus niet bijzonder of speciaal als het merendeel van de wereldbevolking in hun leven minimaal één traumatische gebeurtenis meemaakt. Tel daarbij ook nog de mensen op met een (licht)verstandelijke handicap, aangeboren lichamelijke afwijkingen, chronische ziekten, leven in armoede, hongersnood, etc. En dan heeft iedereen eigenlijk wel wat volgens mij. Oftewel, ik heb eigenlijk geen recht van spreken om slachtoffer te spelen in een rijk en ontwikkeld land met zeer goede gezondheidszorg en waar ik financiële hulp krijg van de overheid.
De reden waarom ik aan mijn slachtofferschap vasthoud is dat ik niet weet wat ik moet doen zonder een doel aan te werken. De constante fysieke en emotionele pijn geeft motivatie (= illusie) en controle (= illusie) om ergens aan te kunnen blijven werken. Een toekomstig doel creëren voor mijzelf waarin alles goed zal zijn. En ik helemaal slachtoffer-, spanning- en stressvrij zal zijn.
De waarheid is natuurlijk dat het streven naar een doel in de toekomst het probleem van slachtofferschap hiernu in stand houd. Oneindig slachtofferschap tot aan mijn dood.
Ik ben bang voor mijn eigen homoseksualiteit
Het slachtofferschap definieert mij nog zo als persoon, dat ik niet weet wie ik ben zonder. Het geeft mij betekenis als persoon in deze wereld. Het geeft mij een doel om aan te werken. Het geeft mij controle over mijn leven, mijn seksualiteit en mijn gedrag.
Ik ben bang om zonder het seksueel misbruiktrauma te bestaan. Ik ben bang voor wie ik werkelijk ben. Ik ben bang voor de vrijheid die het loslaten van het seksueel misbruiktrauma met zich meebrengt. Ik ben bang om mijzelf te zijn en daarom gebruik ik het seksueel misbruiktrauma als schild en afweer tegen de boze buitenwereld. Ik ben bang voor de waarheid. Ik ben bang voor mijn eigen homoseksualiteit. Ik ben er als de dood voor. ~ lzv