22:00 – Vorige week betrapte ik mijzelf op het feit dat ik weer een aantal overtuigingen was gaan geloven die ik al eerder had onderzocht, doorzien en losgelaten. Weer (gaan) geloven van oude overtuigingen is een bekend fenomeen bij het zoeken naar de waarheid. Hierbij een overzicht:
1) ‘Ik wil het ego loslaten’ → is dat mogelijk?
Het ego ziet zichzelf als reden/oorzaak van zijn eigen lijden. Het ego ziet zichzelf als probleem én primaire oorzaak van het fysieke en emotionele lijden waar het zelf onder gebukt gaat. Het ego redeneert goedbedoeld dat als het probleem wordt onderzocht, begrepen en doorzien, dat het lijden daarmee opgelost wordt.
De waarheid is dat het ego afwijzing, veroordeling, problemen-oplossingen creëren, oorzaak-gevolg verbanden leggen, verzetten tegen ‘wat is’ en lijden onlosmakelijk verbonden zijn met het egomechanisme. Simpel gezegd: het ego creëert onbedoeld lijden; het is zijn natuur en het kan niet anders.
De enige manier om het lijden in mijzelf te beëindigen, is de identificatie met het ego los te laten. Gewoon loslaten.
Kan het ego zichzelf loslaten? Ja en nee. Nee, omdat elke poging van het ego om iets op te lossen of los te laten ervoor zorgt dat het probleem (lees: zichzelf) versterkt en in stand houd. En ja, omdat het ego wel kan inzien dat al zijn pogingen om zijn lijden te beëindigen geen zin hebben. En dat zelfopoffering (lees: egodood) de enige oplossing voor het lijden is. En daar kan het ego voor kiezen, door niet meer bewust te vechten tegen ‘wat is’. En dit geldt dus ook voor mij, aangezien ik voor een deel geloof dat ik het ego ben.
2) ‘Ik wil het verleden loslaten’ → is dat mogelijk?
Het verleden kan alleen bestaan als ik erin geloof. En ik geloof in het verleden omdat ik het voel en ervaar. Ik ken betekenis toe aan de emotionele en fysieke pijn en energieblokkades in het lichaam. En ik geloof dat die veroorzaakt zijn in het verleden (= verhalen in mijn hoofd). Buiten mijzelf bestaat het verleden niet, behalve in de geesten van anderen die dezelfde gebeurtenissen hebben meegemaakt. We geloven allemaal in het verleden waarover consensus bestaat.
De waarheid is dat ik ervoor kan kiezen om niet meer in de verhalen uit het verleden te geloven. Het angst- en pijnlichaam dat in het verleden is ontstaan kan ik echter niet loslaten. Ik kan er alleen voor kiezen om niet langer vast te houden aan de overtuigingen uit het verleden. Loslaten = niet-geloven = niet-doen.
3. Ik wil het ego onder controle houden, zodat het niet terugkomt → is dat mogelijk?
Ik merk dat ik het ego onder controle wil houden, omdat ik bang ben dat het terugkomt. Het resultaat is dat ik constant met mijzelf als ego in gevecht ben en het juist terugkomt en zeer aanwezig is. Hoe meer ik het ego probeer te controleren, hoe aanweziger en sterker het is. Ik kan het ego controleren, maar ik kan het onmogelijk laten verdwijnen.
4. Ik geloof dat in mijn buik de reden/oorzaak zit van o.a. steeds terugkomen van het ego → is dat waar?
Ter hoogte van het 2de chakra in het lichaam draag ik nog steeds een angst- en pijnlichaam met mij mee. Ik geloof dat het angst- en pijnlichaam de belangrijkste oorzaak is waarom het ego telkens terug blijft komen in bewustzijn.
De waarheid is dat het angst- en pijnlichaam energie is. En energie wil van nature bewegen. Dat die energie niet kan bewegen komt doordat ik die energie blokkeer door te geloven dat ik een persoon ben met een verleden waarin mij van alles is aangedaan. In de kern geloof ik dat ik slachtoffer ben en dat het mijn eigen schuld is. Dat de energie niet stroomt en losgelaten wordt, komt dus omdat ik blijf geloven dat ik slachtoffer ben en ik niets aan mijn situatie kan doen (= vasthouden aan het verleden).
Dus: de vastzittende energie is niet de reden/oorzaak dat het ego steeds blijft terugkomen. Juist het feit dat ik blijf geloven in mijzelf als slachtoffer zorgt ervoor dat ik de energie, het ego en de samenhangende afweren blijf vasthouden. De vastzittende energie is daar niet verantwoordelijk voor. Ikzelf ben daar verantwoordelijk voor.
5. Het ego is schuldig aan de vlekken op mijn benen, kuiten, buik en in mijn gezicht → is dat waar?
Als ik in mijn hoofd zit en mij sterk met het ego identificeer, dan val ik ‘mijzelf als geheel’ aan middels schuld geven, veroordelen, agressie en haten. Het gevolg is dat er allerlei vlekken op mijn benen, kuiten, buik en in mijn gezicht verschijnen.
Dus ja, er is duidelijk een verband te zien tussen identificatie met het ego en het verschijnen van vlekken op mijn lichaam. En nee, ik kan het ego daar niet louter voor verantwoordelijk houden omdat ik degene ben die zich met het ego identificeert. Ik identificeer mij met het egomechanisme en wil mij onttrekken aan mijn rol en verantwoordelijkheid hierin.
Dus: ik ben verantwoordelijk voor de identificatie met het ego en de vlekken die er onbedoeld op mijn lichaam ontstaan, maar ik ben daar niet schuldig aan (en het ego ook niet).
6. Is alle lijden de schuld van het ego?
Alleen het ego gelooft in schuld. De aard van het ego is dat het zich verzet tegen ‘wat is’ en dat creëert lijden. Zonder betekenisgeving en verzet tegen emotionele en/of fysieke pijn, valt 75% (gokje 🙂 ) van de intensiteit van de pijnervaring weg.
Dus: het ego creëert zijn eigen lijden en is er tegelijkertijd niet schuldig aan. Ik ben er verantwoordelijk voor omdat ik geloof. Ik geloof dat ik het ego ben en daarmee creëer ik mijn eigen lijden.
7. Ik hoop in de toekomst vrij te zijn van angst, pijn, lijden, het pijnlichaam en het verleden → is dat mogelijk?
Feitelijk bestaat er alleen maar het nu. En zelfs dat klopt eigenlijk niet. Het verleden en de toekomst bestaan alleen in de geest. Het idee dat ik in de toekomst vrij van iets kan zijn, veronderstelt dat a) er voorwaarden bestaan waar ik geloof aan te moeten voldoen, en b) dat er een oplossing voor mijn gevangenschap in de toekomst ligt (= afweer en illusie).
De waarheid wordt door niets begrensd. Ik ben hiernu verlicht en ik ben vrij. Er is niets dat mij gevangen houd, behalve mijn overtuigingen daarover. In de toekomst is niets te vinden, omdat de overtuigingen hiernu door mij geloofd worden. Zoeken in de toekomst of het verleden is verspilde tijd. Er is daar niets te vinden. Allemaal ‘valse hoop’, afweer en illusie. Allemaal onzin, tijdverspilling en afleiding van de waarheid. ~ lzv