14:00 – Eén van de moeilijkste dingen om te accepteren bij zelfonderzoek, vind ik de aanwezigheid van het ego. Ik laat mij vaak nog verleiden en in de luren leggen, waarna ik mijzelf er weer mee identificeer en de negatieve gevolgen op emotioneel niveau (afsluiting) en op fysiek niveau (spanning en stress) ervaar. Vaak wil ik bij identificatie met het ego van het ego af, wat de identificatie alleen maar sterker maakt. En de negatieve gevolgen erger.
Ik vind het gewoon echt ontzettend moeilijk om samen te leven met mijn ego. Om mijn ego onvoorwaardelijk te accepteren, ook al word ik getriggerd of verleid en schiet ik in de afweer. Het ego heeft nog veel macht over mij; ik geef het ego nog veel macht over mijzelf.
Het zou makkelijk zijn om in een hutje op de hei te gaan zitten en daar naar de waarheid te gaan zoeken. Weinig of geen externe prikkels, waardoor de kans op identificatie met het ego een stuk kleiner is. Het gevaar aan de andere kant, is dat het ego latent aanwezig blijft in bewustzijn en zodra ik mij weer in de wijde wereld begeef, ik toch niet zo verlicht ben als ik dacht dat ik was.
Voor nu woon ik in Amsterdam en heb ik het hier naar mijn zin. Ik hoop op korte termijn van baan te wisselen en teamleider te worden, zodat ik mijn leiderschapskwaliteiten meer tot uitdrukking kan brengen. Leid dat tot Verlichting? Sowieso niet, maar het is wel een mooie kans om a) te zien waar ik sta als leider van een groep en b) een aantal ego gedragspatronen los te laten en de emotionele intimiteit met mijzelf en mijn collega’s op te zoeken. ~ lzv